Damar bütünlüğünün bozulması
sonucu kanın damar dışına (vücudun içine veya dışına doğru)
doğru akmasıdır. Kanamanın ciddiyeti aşağıdaki durumlara
bağlıdır:
Ø
Kanamanın hızı,
Ø
Vücutta kanın aktığı bölge,
Ø
Kanama miktarı,
Ø
Kişinin fiziksel durumu ve yaşı.
Vücutta kanın aktığı bölgeye göre
3 çeşit kanama vardır:
Dış
kanamalar: Kanama
yaradan vücut dışına doğru olur.
İç
kanamalar: Kanama vücut
içine olduğu için gözle görülemez.
Doğal
deliklerden olan kanamalar:
Kulak, burun, ağız, anüs, üreme
organlarından olan kanamalardır.
Damar
tipine göre ise: Kanama arter (atardamar), ven (toplardamar) ya
da kılcal damar kanaması olabilir. Atar damar kanamaları kalp
atımları ile uyumlu olarak kesik kesik akar ve açık renklidir.
Toplardamar kanamaları ise koyu
renkli ve sızıntı şeklindedir. Kılcal damar kanaması küçük
kabarcıklar şeklindedir.
Kanamanın
değerlendirilmesinde, şok belirtilerinin izlenmesi çok
önemlidir.
Atardamar kanamalarında kan basınç
ile fışkırır tarzda olur. Bu nedenle, kısa zamanda çok kan
kaybedilir. Bu tür kanamalarda asıl yapılması gereken, kanayan
yer üzerine veya kanayan yere yakın olan bir üst atardamar
bölgesine baskı uygulanmasıdır. Vücutta bu amaç için belirlenmiş
baskı noktaları şunlardır:
1-Boyun :
Boyun atardamarı (şah damarı) baskı yeri
2-Köprücük kemiği üzeri :
Kol atardamarı baskı yeri
3-Koltukaltı :
Kol atardamarı baskı yeri
4-Kolun üst bölümü
: Kol atardamarı baskı
yeri
5-Kasık :
Bacak atardamarı baskı yeri
6-Uyluk :
Bacak atardamarı baskı yeri
Dış kanamalarda ilkyardım:
Ø
İlkyardımcı kendini tanıtır ve hasta yaralı
sakinleştirilir,
Ø
Hasta/ yaralı sırt üstü yatırılır,
Ø
Hasta/yaralının durumu değerlendirilir (ABC),
Ø
Tıbbi yardım istenir (112),
Ø
Yara ya da kanama değerlendirilir,
Ø
Kanayan yer üzerine temiz bir bezle bastırılır,
Ø
Kanama durmazsa ikinci bir bez koyarak basıncı
arttırılır,
Ø
Gerekirse bandaj ile sararak basınç uygulanır,
Ø
Kanayan yere en yakın basınç noktasına baskı uygulanır,
Ø
Kanayan bölge yukarı kaldırılır,
Ø
Çok sayıda yaralının bulunduğu bir ortamda tek
ilkyardımcı varsa, yaralı güç koşullarda bir yere taşınacaksa,
uzuv kopması varsa ve/veya baskı noktalarına baskı uygulamak
yeterli olmuyorsa boğucu sargı (turnike) uygulanır,
Ø
Kanayan bölge dışarıda kalacak şekilde hasta/yaralının
üstü örtülür,
Ø
Şok pozisyonu verilir,
Ø
Yapılan uygulamalar ile ilgili bilgiler (boğucu sargı
uygulaması gibi) hasta/yaralının üzerine yazılır,
Ø
Yaşam bulguları sık aralıklarla (2-3dakikada bir)
değerlendirilir
Ø
Hızla sevk edilmesi sağlanır.
İç kanamalarda ilkyardım:
İç kanamalar, şiddetli
travma, darbe, kırık, silahla yaralanma nedeniyle oluşabilir.
Hasta/yaralıda şok belirtileri vardır. İç kanama şüphesi
olanlarda aşağıdaki uygulamalar yapılmalıdır:
Ø
Hasta/yaralının bilinci ve ABC si değerlendirilir,
Ø
Tıbbi yardım istenir (112)
Ø
Üzeri örtülerek ayakları 30 cm yukarı kaldırılır,
Ø
Asla yiyecek ve içecek verilmez,
Ø
Hareket ettirilmez (özellikle kırık varsa),
Ø
Yaşamsal bulguları incelenir,
Ø
Sağlık kuruluşuna sevki sağlanır.
Ø
Çok sayıda yaralının bulunduğu bir ortamda tek
ilkyardımcı varsa (kanamayı durdurmak ve daha sonra da diğer
yaralılarla ilgilenebilmek için),
Ø
Yaralı güç koşullarda bir yere taşınacaksa,
Ø
Uzuv kopması varsa,
Ø
Baskı noktalarına baskı uygulamak yeterli olmuyorsa
Boğucu sargı uygulaması kanamanın
durdurulamadığı durumlarda başvurulacak en son uygulamadır.
Ancak eskisi kadar sık uygulanmamaktadır. Çünkü uzun süreli
turnike uygulanması sonucu doku harabiyeti meydana gelebilir ya
da uzvun tamamen kaybına neden olunabilir.
Ø
Turnike uygulamasında kullanılacak malzemelerin genişliği
en az 8–10 cm olmalı,
Ø
Turnike uygulamasında ip, tel gibi kesici malzemeler
kullanılmamalı,
Ø
Turnikeyi sıkmak için tahta parçası, kalem gibi
malzemeler kullanılabilir,
Ø
Turnike kanama duruncaya kadar sıkılır, kanama durduktan
sonra daha fazla sıkılmaz,
Ø
Turnike uygulanan bölgenin üzerine hiçbir şey örtülmez,
Ø
Turnike uygulamasının yapıldığı saat bir kağıda yazılmalı
ve yaralının üzerine asılmalı,
Ø
Uzun süreli kanamalardaki turnike uygulamalarında,
kanayan bölgeye göre 15-20 dakikada bir turnike gevşetilmeli,
Ø
Turnike uzvun koptuğu bölgeye en yakın olan ve deri
bütünlüğünün bozulmamış olduğu bölgeye uygulanır.
Ø
Turnike, kol ve uyluk gibi tek kemikli bölgelere
uygulanır, ancak önkol ve bacağa el ve ayağın beslenmesini
bozabileceği için uygulanmaz. Uzuv kopması durumlarında, önkol
ve bacağa da turnike uygulanabilir
Boğucu
Sargı (Turnike) Uygulama Tekniği:
1-İlkyardımcı
eline geniş, kuvvetli ve esnemeyen bir sargı alır,
2-Şerit
yarı uzunluğunda katlanır, uzuv etrafına sarılır,
3-Bir
ucu halkadan geçirip çekilir ve iki ucu bir araya getirilir,
4-Kanamayı
tamamen durduracak yeterlikte sıkı bir bağ atılır,
·
Sargının içinden sert cisim
(kalem gibi) geçirilir ve uzva paralel konuma getirilir,
·
Kanama durana kadar sert
cisim döndürülür,
5-Sert
cisim uzva dik konuma getirilerek sargı çözülmeyecek şekilde
tespit edilir,
6-Hasta/yaralının
elbisesinin üzerine, adı ve turnikenin uygulandığı zaman (saat
ve dakika) yazılı bir kart iğnelenir,
7-Çok
sayıda yaralı olduğunda, yaralının alnına rujla veya sabit
kalemle “turnike” veya “T” harfi yazılır,
8-Hasta/yaralı
pansuman ve turnikesi görülecek şekilde battaniye ile sarılır,
9-Turnike
15-20 dakika aralıklarla gevşetilir, sonra tekrar sıkılır.
Eğer; uzuv
kopması var ise;
1-Kopan
parça temiz su geçirmez ağzı kapalı bir plastik torbaya
yerleştirilir,
2-Kopan
parçanın konduğu torba buz içeren ikinci bir torbanın içine
konur,
3-Kopmuş
uzuv parçasının konduğu plastik torba ağzı kapatıldıktan sonra,
içerisinde 1 ölçek suya 2 ölçek buz konulmuş ikinci bir torbaya
ya da kovaya konulur. Bu şekilde, kopmuş uzuv parçasının buz ile
direkt teması önlenmiş ve soğuk bir ortamda taşınması sağlanmış
olur.
4-Torba
hasta/yaralı ile aynı vasıtaya konur, üzerine hastanın adı ve
soyadını yazılır, en geç 6 saat içinde sağlık kuruluşuna sevk
edilir,
5-Tıbbi
birimler haberdar edilir (112).
Kalp-damar sisteminin yaşamsal
organlara uygun oranda kanlanma yapamaması nedeniyle ortaya
çıkan ve tansiyon düşüklüğü ile seyreden bir akut dolaşım
yetmezliğidir.
Nedenlerine göre 4 çeşit şok
vardır:
Ø
Kardiyojenik şok (Kalp kökenli)
Ø
Hipovolemik şok (Sıvı eksikliği)
Ø
Toksik şok (Zehirlenme ile ilgili)
Ø
Anaflaktik şok (Alerjik)
Ø
Kan basıncında düşme
Ø
Hızlı ve zayıf nabız
Ø
Hızlı ve yüzeysel solunum
Ø
Ciltte soğukluk, solukluk ve nemlilik
Ø
Endişe, huzursuzluk
Ø
Baş dönmesi,
Ø
Dudak çevresinde solukluk ya da morarma
Ø
Susuzluk hissi
Ø
Bilinç seviyesinde azalma
Ø
Kendinin ve çevrenin
güvenliği sağlanır,
Ø
Hasta/yaralı sırt üstü yatırılır,
Ø
Hava yolunun açıklığı sağlanır,
Ø
Hasta/yaralının mümkün olduğunca temiz hava soluması
sağlanır,
Ø
Varsa kanama hemen durdurulur,
Ø
Şok pozisyonu verilir,
Ø
Hasta/yaralı sıcak tutulur,
Ø
Hareket ettirilmez,
Ø
Hızlı bir şekilde sağlık kuruluşuna sevki sağlanır
(112),
Ø
Hasta/yaralının endişe ve korkuları giderilerek
psikolojik destek sağlanır.
Ø
Hasta/yaralı düz olarak sırt üstü yatırılır,
Ø
Hasta/yaralının bacakları 30cm kadar yukarı kaldırılarak,
bacakların altına destek konulur (Çarşaf, battaniye yastık,
kıvrılmış giysi vb.),
Ø
Üzeri örtülerek ısıtılır,
Ø
Yardım gelinceye kadar hasta / yaralının yanında kalınır,
Ø
Belli aralıklarla (2–3 dakikada bir) yaşam bulguları
değerlendirilir.
Doğal deliklerden çıkan
kanamalarda ilkyardım:
Burun kanaması:
Ø
Hasta/yaralı sakinleştirilir, endişeleri giderilir,
Ø
Oturtulur,
Ø
Başı hafifçe öne eğilir,
Ø
Burun kanatları 5 dakika süre ile sıkılır,
Ø
Uzman bir doktora gitmesi sağlanır.
Kulak kanaması:
Ø
Hasta/yaralı sakinleştirilir, endişeleri giderilir,
Ø
Kanama hafifse kulak temiz bir bezle temizlenir,
Ø
Kanama ciddi ise, kulağı tıkamadan temiz bezlerle
kapanır,
Ø
Bilinci yerinde ise hareket ettirmeden sırt üstü
yatırılır, bilinçsiz ise kanayan kulak üzerine yan yatırılır,
Ø
Kulak kanaması, kan kusma, anüs, üreme organlarından
gelen kanamalarda hasta/yaralı kanama örnekleri ile uzman bir
doktora sevk edilir.
Üçgen bandaj, vücudun değişik
bölümlerinde bandaj ve/veya askı
olarak kullanılabilir. Üçgen bezin tepesi tabanına doğru
getirilip yerleştirilir, sonra bir ya da iki kez daha bunun
üzerine katlanarak istenilen genişlikte bir sargı bezi elde
edilmiş olur.
Elde üçgen bandaj uygulama:
Parmaklar, üçgenin
tepesine gelecek şekilde el üçgen sargının üzerine
yerleştirilir. Üçgenin tepesi bileğe doğru katlanır. Elin
sırtında, üçgenin uçları karşı karşıya getirilir ve çaprazlanır,
bilek seviyesinde düğümlenir.
Ayağa üçgen bandaj uygulama:
Ayak, üçgenin üzerine
düz olarak, parmaklar üçgenin tepesine bakacak şekilde
yerleştirilir. Üçgen bandajın tepesini ayağın üzerinde
çaprazlayacak şekilde öne doğru getirilir. İki ucu ayak bileği
etrafında düğümlenir.
Dize üçgen bandaj uygulama:
Üçgenin tabanı dizin
3–4 parmak altında ve ucu dizin üzerine gelecek şekilde
yerleştirilir. Dizin arkasından uçları çaprazlanır, dizin
üstünde uçları düğümlenir.
Göğse üçgen bandaj uygulama:
Üçgenin tepesi omuza
yerleştirilir ve tabanı göğsü saracak şekilde sırtta düğümlenir.
Bu düğüm ile üçgenin tepesi, bir başka bez kullanılarak
birbirine yaklaştırılarak bağlanır.
Kalçaya üçgen bandaj uygulama:
Üçgenin tabanı uyluğun
alt kısmının etrafında düğümlenir, tepesi ise belin etrafını
saran bir kemer ya da beze bağlanır.