İlkyardımcının insan
vücudu, yapısı ve işleyişi konusunda bazı temel kavramları
bilmesi, ilkyardımcı olarak yapacağı müdahalelerde bilinçli
olmasını kolaylaştırır.
Hareket sistemi:
Vücudun hareket etmesini, desteklenmesini sağlar ve koruyucu
görev yapar. Hareket sistemi şu yapılardan oluşur:
Ø
Kemikler
Ø
Eklemler
Ø
Kaslar
Dolaşım sistemi:
Vücut dokularının oksijen, besin, hormon, bağışıklık elemanı ve
benzeri elemanları taşır ve yeniden geriye toplar. Dolaşım
sistemi şu yapılardan oluşur:
Ø
Kalp
Ø
Kan damarları
Ø
Kan
Sinir sistemi:
Bilinç, anlama, düşünme, algılama, hareketlerinin uyumu, dengesi
ve solunum ile dolaşımı sağlar. Sinir sistemi şu yapılardan
oluşur:
Ø
Beyin
Ø
Beyincik
Ø
Omurilik
Ø
Omurilik soğanı
Solunum sistemi:
Vücuda gerekli olan gaz alışverişi görevini yaparak hücre ve
dokuların oksijenlenmesini sağlar. Solunum sistemi şu
organlardan oluşur:
Ø
Solunum yolları
Ø
Akciğerler
Boşaltım sistemi:
Kanı süzerek gerekli maddelerin vücutta tutulması, zararlı
olanların atılması görevlerini yaparak vücutta iç dengeyi korur.
Boşaltım sistemi şu organlardan oluşur:
Ø
İdrar borusu
Ø
İdrar kesesi
Ø
İdrar kanalları
Ø
Böbrekler
Sindirim sistemi:
Ağızdan alınan besinlerin öğütülerek sindirilmesi ve kan
dolaşımı vasıtasıyla vücuda dağıtılmasını sağlar. Sindirim
sistemi şu organlardan oluşur:
Ø
Dil ve dişler
Ø
Yemek borusu
Ø
Mide
Ø
Safra kesesi
Ø
Pankreas
Ø
Bağırsaklar
Hasta/yaralıyı değerlendirmeden
önce yaşam bulgularının anlamlarının bilinmesi gerekmektedir.
Çünkü bu bulguların var veya yok olması yapılacak müdahaleler
için önem taşımaktadır. Yaşam bulguları dediğimizde,
hasta/yaralının;
—
Bilinci,
—
Solunumu,
—
Dolaşımı,
—
Vücut Isısı,
—
Kan Basıncından söz edilmektedir.
Bilinç Durumunun
Değerlendirilmesi:
Öncelikle, hasta/yaralının bilinç durumu değerlendirilir. Normal
bir kişi kendine yöneltilen tüm uyarılara cevap verir. Bilinç
düzeyi yaralanmanın ağırlığını gösterir. Bilinç düzeyleri;
Kişinin bilinci yerinde ise = Tüm
uyarılara cevap verir.
1 Derece Bilinç Kaybı = Sözlü ve
gürültülü uyaranlara cevap verir.
2 Derece Bilinç Kaybı = Ağrılı
uyaranlara cevap verir.
3 Derece Bilinç Kaybı = Tüm
uyaranlara karşı tepkisizdir, cevap vermez,
Solunum Değerlendirilmesi:
Hasta/yaralının
solunumu değerlendirilirken;
—
Solunum sıklığına,
—
Solunum aralıklarının eşitliğine,
—
Solunum derinliğine bakılır.
Kişinin 1 dakika içinde nefes alma
ve verme sayısı solunum sıklığıdır.
—
Sağlıklı yetişkin bir kişide dakikada solunum sayısı
12–20,
—
Çocuklarda 16–22,
—
Bebeklerde 18-24’dür.
Kan Basıncının
Değerlendirilmesi:
Hasta/yaralı değerlendirilirken kan basıncı kontrol edilmez.
Ancak, kan basıncının anlamının bilinmesi önemlidir. Kalbin
kasılma ve gevşeme anında damar duvarına yaptığı basınçtır.
Kalbin kanı pompalama gücünü gösterir. Normal değeri 100/50-
140/100 mm Hg’dir.
Nabız Değerlendirilmesi:
Kalp atımlarının atardamar
duvarına yaptığı basıncın damar duvarında parmak uçlarıyla
hissedilmesine nabız denmektedir.
—
Yetişkin bir kişide normal nabız sayısı dakikada 60–100,
—
Çocuklarda 100–120,
—
Bebeklerde 100-140’dır.
Ø
Şah damarı (adem elmasının her iki yanında)
Ø
Ön-kol damarı (Bileğin iç yüzü, başparmağın üst hizası)
Ø
Bacak damarı (Ayak sırtının merkezinde)
Ø
Kol damarı (Kolun iç yüzü, dirseğin üstü)
Hasta/yaralıların dolaşımını
değerlendirirken, çocuk ve yetişkinlerde şah damarından,
bebeklerde kol atardamarından nabız alınır.
Vücut Isısının
Değerlendirilmesi:
İlkyardımda vücut ısısı koltuk altından ölçülmelidir. Normal
vücut ısısı 36,5 C’dir. Normal değerin üstünde olması yüksek
ateş, altında olması düşük ateş olarak belirtilir. 41–42 C üstü
ve 34,5 C tehlike olduğunu ifade eder. 31.0 C ve altı
ölümcüldür.
Ø
Hastalık ya da yaralanmanın ciddiyetinin değerlendirmesi,
Ø
İlkyardım önceliklerinin belirlenmesi,
Ø
Yapılacak ilkyardım yönteminin belirlenmesi,
Ø
Güvenli bir müdahale sağlanması.
Hasta/yaralıya sözlü uyaranla ya
da hafifçe omzuna dokunarak “iyi misiniz?” diye sorularak
bilinç durumu değerlendirmesi yapılır. Bilinç durumunun
değerlendirilmesi daha sonraki aşamalar için önemlidir. Buna
göre hasta/yaralının ilk değerlendirilme aşamaları şunlardır:
A. Havayolu açıklığının
değerlendirilmesi:
Ø
Özellikle bilinç kaybı olanlarda dil geri kaçarak solunum
yolunu tıkayabilir ya da kusmuk, yabancı cisimlerle solunum yolu
tıkanabilir. Havanın akciğerlere ulaşabilmesi için hava yolunun
açık olması gerekir.
Ø
Hava yolu açıklığı sağlanırken hasta/yaralı baş, boyun,
gövde ekseni düz olacak şekilde yatırılmalıdır.
Ø
Bilinç kaybı belirlenmiş kişide; ağız içine önce göz ile
bakılmalı, eğer yabancı cisim var ise işaret parmağı yandan ağız
içine sokularak cisim çıkartılmalıdır.
Ø
Daha sonra bir el hasta/yaralının alnına, diğer elin 2
parmağı çene kemiğinin üzerine koyulur, alından bastırılıp
çeneden kaldırılarak baş geriye doğru itilip Baş geri-Çene
yukarı pozisyonu verilir. Bu işlemler sırasında sert
hareketlerden kaçınılmalıdır.
B. Solunumun değerlendirilmesi:
İlkyardımcı, başını
hasta/yaralının göğsüne bakacak şekilde yan çevirerek yüzünü
hasta/yaralının ağzına yaklaştırır, Bak-Dinle-Hisset yöntemi
ile solunum yapıp yapmadığını 10 saniye süre ile
değerlendirir.
Ø
Göğüs kafesinin solunum hareketine bakılır,
Ø
Eğilip kulağını hastanın ağzına yaklaştırarak solunum
dinlenir ve hastanın soluğunu yanağında hissetmeye çalışılır,
Solunum yoksa derhal yapay
solunuma başlanır.
C. Dolaşımın değerlendirilmesi:
Dolaşımın
değerlendirilmesi için ilkyardımcı; çocuk ve yetişkinlerde şah
damarından, bebeklerde kol atardamarından 3 parmakla 5
saniye süre ile nabız almaya çalışılır. İlk
değerlendirme sonucu hasta/yaralının bilinci kapalı fakat
solunum ve nabzı varsa derhal koma pozisyonuna getirerek
diğer yaralılar değerlendirilir.
İlk muayene ile hasta/yaralının
yaşam belirtilerinin varlığı güvence altına alındıktan sonra
ilkyardımcı ikinci muayene aşamasına geçerek baştan aşağı
muayene yapar.
İkinci değerlendirme aşamaları
şunlardır:
Görüşerek bilgi edinme:
Ø
Kendini tanıtır,
Ø
Hasta/yaralının ismini öğrenir ve adıyla hitap eder,
Ø
Hoşgörülü ve nazik davranarak güven sağlar,
Ø
Hasta/yaralının endişelerini gidererek rahatlatır,
Ø
Olayın mahiyeti, koşulları, kişisel özgeçmişleri, sonuç
olarak ne yedikleri, kullanılan ilaçlar ve alerjinin varlığı
sorularak öğrenilir.
Baştan aşağı kontrol yapılır:
Ø
Bilinç düzeyi, anlama, algılama,
Ø
Solunum sayısı, ritmi, derinliği,
Ø
Nabız sayısı, ritmi, şiddeti,
Ø
Vücut veya cilt ısısı, nemi, rengi
Baş:
Saç, saçlı deri, baş ve yüzde yaralanma, morluk olup olmadığı,
kulak ya da burundan sıvı veya kan gelip gelmediği
değerlendirilir, ağız içi kontrol edilir.
Boyun:
Ağrı, hassasiyet, şişlik, şekil bozukluğu araştırılır. Aksi
ispat edilinceye kadar boyun zedelenmesi ihtimali göz ardı
edilmemelidir.
Göğüs kafesi:
Saplanmış cisim, açık yara, şekil bozukluğu ya da morarma olup
olmadığı, hafif baskı ile ağrı oluşup oluşmadığı, kanama olup
olmadığı değerlendirilmelidir. Göğüs kafesi genişlemesinin
normal olup olmadığı araştırılmalıdır. Göğüs muayenesinde eller
arkaya kaydırılarak hasta/yaralının sırtı da kontrol
edilmelidir.
Karın boşluğu:
Saplanmış cisim, açık yara, şekil bozukluğu, şişlik, morarma,
ağrı ya da duyarlılık olup olmadığı ve karnın yumuşaklığı
değerlendirilmelidir. Eller bel tarafına kaydırılarak muayene
edilmeli, ardından kalça kemiklerinde de aynı araştırma
yapılarak kırık veya yara olup olmadığı araştırılmalıdır.
Kol ve bacaklar:
Kuvvet, his kaybı varlığı, ağrı, şişlik, şekil bozukluğu, işlev
kaybı ve kırık olup olmadığı, nabız noktalarından nabız alınıp
alınmadığı değerlendirilmelidir.
İkinci değerlendirmeden sonra
mevcut duruma göre yapılacak müdahale yöntemi seçilir.
Ø
Olay yerinde tekrar kaza olma riskinin ortadan
kaldırılması,
Ø
Olay yerindeki hasta/yaralı sayısının ve türlerinin
belirlenmesidir.
Olay yerinin hızlı bir şekilde
değerlendirilmesinin ardından yapılacak müdahaleler planlanır.
Herhangi bir olay yerinin
değerlendirilmesinde aşağıdakiler mutlaka yapılmalıdır:
Ø
Kazaya uğrayan araç mümkünse yolun dışına ve güvenli bir
alana alınmalı, kontağı kapatılmalı, el freni çekilmeli, araç
LPG’li ise aracın bagajında bulunan tüpün vanası kapatılmalıdır,
Ø
Olay yeri yeterince görünebilir biçimde işaretlenmelidir.
Kaza noktasının önüne ve arkasına gelebilecek araç sürücülerini
yavaşlatmak ve olası bir kaza tehlikesini önlemek için uyarı
işaretleri yerleştirilmeli; bunun için üçgen reflektörler
kullanılmalıdır,
Ø
Olay yerinde hasta/yaralıya yapılacak yardımı
güçleştirebilecek veya engelleyebilecek meraklı kişiler olay
yerinden uzaklaştırılmalıdır,
Ø
Olası patlama ve yangın riskini önlemek için olay yerinde
sigara içilmemelidir,
Ø
Gaz varlığı söz konusu ise oluşabilecek zehirlenmelerin
önlenmesi için gerekli önlemler alınmalıdır,
Ø
Ortam havalandırılmalıdır,
Ø
Kıvılcım oluşturabilecek ışıklandırma veya çağrı
araçlarının kullanılmasına izin verilmemelidir,
Ø
Hasta/yaralı yerinden oynatılmamalıdır,
Ø
Hasta/yaralı hızla yaşam bulguları yönünden (ABC)
değerlendirilmelidir,
Ø
Hasta/yaralı kırık ve kanama yönünden
değerlendirilmelidir,
Ø
Hasta/yaralı sıcak tutulmalıdır,
Ø
Hasta/yaralının bilinci kapalı ise ağızdan hiçbir şey
verilmemelidir,
Ø
Tıbbi yardım istenmelidir (112),
Ø
Hasta/yaralının endişeleri giderilmeli, nazik ve
hoşgörülü olmalıdır,
Ø
Hasta/yaralının paniğe kapılmasını engellemek için
yarasını görmesine izin verilmemelidir,
Ø
Hasta/yaralı ve olay hakkındaki bilgiler kaydedilmelidir,
Ø
Yardım ekibi gelene kadar olay yerinde kalınmalıdır.